Burn-out: een uitslande brand?

Jean Vranken
Van de Limburgse werknemers weet 64% niet waar ze op het werk terecht kunnen met burn-out klachten terwijl 84% van de Limburgers iemand kent die een burn-out had. Dit blijkt uit een grootschalige bevraging die ACV Limburg in november en december 2018 bij meer dan 8.000 Limburgers afnam.

Verbaasd

'We zijn verbaasd door het grote aantal bevragingen dat we ontvingen. Het thema leeft duidelijk in Limburg,' zegt voorzitte Jean Vranken van ACV Limburg. ACV Limburg mikte op een 1.000-tal ingevulde bevragingen maar ontving er uiteindelijk over de 8.400. Meer dan 400 personen lieten hun gegevens achter omdat ze met ACV Limburg verder aan de slag willen rond dit thema. ACV Limburg start dan ook met een nieuwe werking rond stress en burn-out.

Onderzoeksresultaten

ACV Limburg bevraagde de belangrijkste kenmerken van burn-out. Hieruit bleek dat: 
  • 1 op 2 Limburgse werknemers piekert vaak over het werk
  • 1 op 2 Limburgse werknemers heeft vaak geen fut meer na het werk 
  •  6 op 10 Limburgse werknemers heeft lichamelijke klachten 
  •  6 op 10 Limburgse werknemers krijgt zelden of nooit positieve feedback

Waar terecht

De onderzoeksresultaten tonen aan dat burn-out een aanzienlijk probleem is en dat 64% van de werknemers niet weet waar ze op de werkvloer terecht kunnen. 'Toch opvallend omdat deze kennis juist de basis is van een degelijk preventiebeleid,' zegt Jean.

Weinig goed nieuws

Enkel de tevredenheid over de variatie van het takenpakket scoort redelijk goed: 7 op 10 Limburgse werknemers vindt namelijk voldoende afwisseling in zijn job. De andere indicatoren brengen minder goed nieuws. De Limburger geeft een 8 op 10 voor de algemene werkdruk op het werk. Toch best een hoog cijfer.

Kostprijs

Mensen met burn-out kunnen gemiddeld 6 maanden tot 1 jaar niet werken, zo blijkt uit de bevraging. 'Dit is een lange periode met veel gevolgen voor de werknemer, de werkgever en de samenleving, ' legt Jean uit.
  • Voor de werknemer: Het feit dat hij maanden en soms zelfs jaren, niet meer aan de slag kan, betekent niet alleen een groot inkomensverlies maar ook een emotioneel moeilijke periode. 
  • Voor de werkgever: Hij moet niet alleen gewaarborgd loon betalen maar moet ook rekening houden met de afwezigheid van zijn werknemer. 
  • Voor de samenleving: Door de langdurige afwezigheid moeten er door de sociale zekerheid vervangingsinkomens betaald worden. Maar daarbovenop is er nog de kost voor de arbeidsmarkt. De onbeschikbaarheid van deze werknemers weegt extra zwaar op de arbeidsmarkt.
'Ondernemingen kunnen de werknemers-, werkgevers- en maatschappelijke kost van burn-out dus zelf verminderen door een actief beleid rond burn-out te ontwikkelen waarin arbeidsorganisatie, de arbeidsomstandigheden en de interpersoonlijke relaties op het werk een rol spelen,' zegt Jean.

Op de werkvloer

Uit literatuurstudie van ACV Limburg blijkt dat het werk bijna altijd de hoofdoorzaak is van een burn-out. Niet enkel onderzoek maar ook de wetgever legt een belangrijke verantwoordelijkheid voor de preventie van burn-out bij de werkgever. Zo verplicht de welzijnswetgeving werkgevers om een preventiebeleid te ontwikkelen om de veiligheid en de gezondheid van de werknemers te beschermen. Ze legt ook op dat werkgevers een risicoanalyse moeten uitvoeren waarin aandacht wordt besteed aan de psychosociale aspecten van het werk.

Oproep

Het is duidelijk dat er nog heel wat werk op de plank ligt voor onze Limburgse ondernemingen om burn-out terug te dringen. De noodzaak is groot. Niet enkel onderzoek maar ook de wetgever en de Limburgers wijzen werkgevers op hun verantwoordelijkheid. 'ACV Limburg roept op om die verantwoordelijkheid op te nemen en burn-outs bij de oorzaak aan te pakken, namelijk op de werkvloer,' besluit Jean.