ACV lanceert aparte service voor interimkrachten

Op 1 maart 2018 lanceert ACV-Limburg een speciale service voor interimkrachten. “Meer dan 60% van de jonge werknemers start immers zijn loopbaan via interim. Maar ook 40% van de oudere herintreders begint via uitzendarbeid aan zijn nieuwe carrière,” zegt André Neskens, ACV-verantwoordelijke voor Interim. Om aan de vragen van deze groeiende groep werknemers tegemoet te komen, experimenteert ACV-Limburg twee maanden lang met aparte zitdagen voor leden, die via interim aan de slag zijn. Ook wordt inteRRing in het leven geroepen, een infolijn voor al wie te maken heeft met uitzendarbeid.

Springplank 

Een bevraging in 2017 bij 465 Limburgse uitzendkrachten gaf alvast een ontluisterende kijk op het leven van de interimmer. Op het moment van de bevraging was slechts 36% aan de slag bij een werkgever met een gewoon contract. 49% moest het nog steeds stellen met een interimcontract, 15% was werkloos. Of ze ooit na een uitzendopdracht een contract aangeboden kregen van het bedrijf, daarop moest 49% negatief antwoorden. “Dat interimarbeid dé springplank naar een vaste job is, moeten we dan ook nuanceren,” stelt André. “Ook de klaagzang over de krapper wordende arbeidsmarkt mag met een korrel zout worden genomen.”

Persoonlijk 

“Heel wat werknemers moeten immers lange tijd tevreden zijn met deze onzekere contracten,” stelt André vast. Meer dan de helft van de bevraagden gaf aan meer dan 2 jaar als interimkracht aan de slag te zijn geweest. Voor nog eens 31% was dat tussen 1 tot 2 jaar. Slechts een minderheid (18%) werkte minder dan een jaar op basis van interim. Of dit een impact heeft op iemand zijn leven? “Jazeker,” zegt André. “Ik hoor heel vaak de persoonlijke verhalen van werknemers, die graag willen bouwen of kopen maar omwille van hun interimcontract geen lening bij de bank krijgen. Of jonge mensen, die niet aan kinderen durven beginnen zolang ze geen vast contract hebben,” vertelt André.

Misbruik 

Ook naar verloning toe loopt het interimleven niet altijd van een leien dakje. Bijna de helft van de bevraagden kreeg niet hetzelfde loon als de vaste werknemers “terwijl dit wettelijk gezien wel moet,” aldus André. 23% kreeg minder uurloon dan de vaste werknemers terwijl 12% geen maaltijdcheques ontving, ondanks het feit dat ze hier recht op hadden. Daarnaast zorgden ook de ecocheques, de werkkledij, de vervoersonkosten en de feestdagen voor de nodige loonproblemen. “Soms kunnen de specifieke regels voor uitzendarbeid al eens voor verwarring zorgen, hoewel je van de interimkantoren zou mogen verwachten dat ze deze kennen en toepassen. Veelal is er gewoon sprake van misbruik van de interimmers,” zegt André.

Tweederangswerknemer 

Waarom interimkrachten hier geen stappen tegen ondernemen? “Dergelijke ‘fouten’ laten rechtzetten, is doorgaans geen probleem, maar op veel werk van die werkgever hoeft de interimkracht niet meer te rekenen. Vaak krijgen ze te horen dat ze morgen niet meer moeten komen omdat er geen werk is … en neen, overmorgen ook niet. Heel wat interimmers laten het dan maar voor wat het is, want beter wat te weinig loon, dan helemaal geen loon,” legt André uit. “En dat is natuurlijk een spijtige zaak. Met onze speciale interimservice willen we dan ook een dam opwerpen tegen deze misbruiken want voor ons zijn interimkrachten geen tweederangswerknemers,” besluit André.