Mogen we verontwaardigd zijn?

Jean Vranken
In het eerste deel van het werkjaar bood het ACV danig weerwerk aan de stortvloed van regeringsmaatregelen, die sterk ingrijpen in de koopkracht en de (einde)loopbaan. “En ook al wordt ons aanhoudend verzet niet gesmaakt door politici en werkgevers, wij blijven gaan voor een solidaire samenleving waar plaats is voor iedereen.” Dat zegt Limburgs ACV-voorzitter Jean Vranken.

Afkalven

Mogen we kritisch zijn wanneer de regering beslist dat we langer moeten werken maar we weinig tot geen initiatieven zien om dit werkbaar te maken? Mogen we ons druk maken als flexibiliteit een eenzijdig verhaal dreigt te worden? Mogen we boos worden als de minimumjeugdlonen verlaagd worden en jongeren het financieel nog moeilijker gaan hebben? Mogen we ons verslikken als inleveren op de ziekte-uitkering een 'stimulans' wordt genoemd om langdurig zieken terug aan het werk te krijgen? Mogen we ons zorgen maken over hoe we moeten rondkomen op onze ‘oude dag’ als een pensioenhervorming andermaal het mes zet in onze al niet zo riante pensioenen? Mogen we zenuwachtig worden als blijkt dat een taxshift niet volledig gefinancierd is en dit weer betaald zal moeten worden door Jan Modaal? “Het is toch niet meer dan normaal dat we als vakbond verontwaardigd zijn als ons sociaal systeem, onze verworven rechten stukje bij beetje afgekalfd worden?” zegt Jean.

Kanttekeningen

Ook in eigen provincie blijft het ACV kritisch. “Met cijfers en statistieken wil de politiek ons doen geloven dat de crisis bezworen is,” zegt Jean. “Akkoord, de huidige economische toestand is goed. De tewerkstelling stijgt, terwijl de werkloosheid daalt.” Toch moeten hier volgens de voorzitter enkele kanttekeningen worden gemaakt. “Ten eerste stellen we ons vragen bij de kwaliteit van deze tewerkstelling. Tijdelijke contracten en interims nemen toe. Niet bepaald duurzame tewerkstelling.” Maar ook bij de loon- en arbeidsvoorwaarden kunnen vraagtekens geplaatst worden. “Werk hebben is één zaak, rondkomen met je loon een andere. Steeds meer werknemers zijn verplicht meerdere jobs te combineren omdat voltijdse contracten er niet in zitten, de lonen ondermaats zijn, ...” Idem wat de werkloosheidscijfers betreft. Maandelijks dalen de werkloosheidscijfers. “We zien echter dat het aandeel werklozen zonder uitkering stijgt. Anders gezegd, meer en meer mensen worden volledig uitgesloten van sociale uitkeringen en komen met lege handen te staan. Werkloosheidcijfers en jobstatistieken zijn maar één kant van het verhaal. Als vakbond kijken wij ook naar de welvaart binnen onze maatschappij,” aldus Jean.

Nooit genoeg

En die welvaart staat onder druk. “Niet enkel door andere tewerkstellingsvormen en slechtere loon- en arbeidsvoorwaarden, ook door de eenzijdige en onrechtvaardige besparingen. De regering realiseert deze immers enkel op kap van de werknemers en de sociale uitkeringstrekkers,” aldus Jean. “De werkgevers kregen ondertussen de ene cadeau na de andere. Voor sommigen is het immers nooit genoeg. Zo zagen we de doelgroepvermindering voor eerste aanwervingen passeren, de indexsprong, meerdere loonlastenverlagingen, de taxshift, … Nu staat alweer een lagere vennootschapsbelasting op de wensenlijst.” In schril contrast daarmee leverde de man in de straat de voorbije twee jaar 8 miljard euro in! Wat kregen we in de plaats? “België hangt aan de Europese staart inzake jobcreatie. Het begrotingstekort stijgt aan een rotvaart. Wat hebben de enorme inleveringen van de mensen dan opgebracht?”

Verschil maken

Nochtans kan het anders. Het ACV formuleerde goede en realistische alternatieven. “In 2017 zullen we dan ook niet nalaten om deze aan de man te blijven brengen. We zullen nog meer informeren, sensibiliseren en actie voeren als dat nodig blijkt. Want we maken wel degelijk een verschil,” zegt Jean. De aanhoudende weerstand van de vakbonden noopte minister Peeters ertoe zijn flexwet terug te brengen tot 45 uren per week. Na een bezoek aan diezelfde minister en CD&V-partijvoorzitter Beke kregen 3.000 mensen met een medische beperking, die hun uitkering dreigden te verliezen, een jaar uitstel. Minister Bacquelaine kwam gedeeltelijk terug op zijn stappen inzake zijn pensioenplannen na de nodige vakbondsactie in Brussel en online (www.pensioencalculator.be). Na heel wat protest besliste ook minister Muyters de overgang van PWA naar Wijkwerken nog eens te overdenken en de huidige PWA’ers met rust te laten. “En zo zijn er nog tal van voorbeelden. Voor de liberale hoek gingen deze aanpassingen veel te ver, voor ons zijn ze nog onvoldoende,” vindt Jean.

Bevraging

En dus is er nog werk aan de winkel. ACV-Limburg start het nieuwe jaar alvast met een eigen bevraging rond ‘werkbaar werk’. Door de verhoging van de pensioenleeftijd, plaatste het ACV heel wat vraagtekens bij de werkbaarheid van langere loopbanen. De regering beloofde daarop werk te maken van meer werkbaar werk. “Met een eigen bevraging zijn we in december bij de Limburgers gaan polsen wat voor hen het werk werkbaarder zou maken,” licht Jean toe. “Hieruit blijkt alvast dat het loopbaansparen, dat als één van de mirakeloplossingen door de regering naar voor werd geschoven, toch niet door iedereen wordt gesmaakt,” aldus Jean. In de volgende editie van Visie komen we uitgebreid terug op de resultaten van deze bevraging.