Limburgers willen flexibiliteit op maat van de werknemers

Jean Vranken
De Limburgers staan niet per definitie negatief tegenover flexibiliteit op voorwaarde dat ze deze zelf kunnen invullen en dat er ook flexibiliteit op maat van de werknemers is. Dat blijkt uit een bevraging van ACV-Limburg en waarvan de resultaten vorige week gepresenteerd werden ter gelegenheid van de nieuwjaarsontmoeting. “Wij roepen de werkgevers dan ook op om rekening te houden met de nood aan meer flexibiliteit op maat van de werknemers,” zegt Limburgs ACV-voorzitter Jean Vranken.

1.066 Limburgers

ACV-Limburg trok in december de straat op om bij de Limburgers te gaan polsen wat voor hen het werk ‘werkbaarder’ zou maken. Aanleiding was de verhoging van de pensioenleeftijd waardoor het ACV heel wat vraagtekens plaatste bij de ‘werkbaarheid’ van die langere loopbanen. In totaal kregen 1.066 willekeurige Limburgers de bevraging onder de neus geschoven.

Tijdkrediet & landingsbanen

Alle leeftijdsgroepen bleken behoefte te hebben aan flexibiliteit, “maar vooral de mensen in de leeftijdsgroep 26 tot 39 jaar,” zegt Jean. “Zij hebben het meest nood aan instrumenten om alle projecten in hun leven gecombineerd te krijgen.” Naast de populaire glijdende uren (64% was voor), blijken vooral het tijdkrediet en de landingsbanen ideale tools in handen van arbeiders en bedienden om tegemoet te komen aan noden tijdens hun actieve carrière. Opmerkelijk is dat kaderleden en leidinggevenden andere accenten leggen in hun loopbaan. Deze groep hechtte opvallend veel meer belang aan de landingsbanen dan aan het tijdkrediet. Allicht omdat ze minder de mogelijkheid hebben om tijdens de loopbaan ‘zorgpauzes’ in te lassen. “Met de langere loopbanen en de vergrijzingsproblematiek in het achterhoofd, zal de noodzaak aan dit soort systemen enkel toenemen. Wij vinden het dan ook belangrijk dat deze systemen niet verder worden afgebouwd,” aldus Jean.

Loopbaansparen

Het loopbaansparen kan volgens ACV-Limburg in deze een nieuw instrument worden om die nood in te vullen, maar ook om andere ‘pauzes’ in te lassen. “De spelregels zijn echter nog niet duidelijk: wat kan en hoe ver mag je gaan? De toekomst zal het moeten uitwijzen,” vult Jean aan. Alleszins maakte de bevraging duidelijk dat 53% van de Limburgers graten ziet in het loopbaansparen. Vooral bedienden en kaderleden (79%) zijn het idee genegen. Vrouwen (64%) daarentegen hebben hun bedenkingen bij dit systeem. “Zij hebben misschien vandaag al elke verlofdag nodig om alles gecombineerd te krijgen en zijn doorgaans nog steeds degenen die deeltijds werken in functie van het gezin,” zegt Jean.

Flexwet

Uit de bevraging bleek ook dat variabele uurroosters niet gesmaakt worden. Deze uurroosters worden minimum 5 werkdagen vooraf aan het personeel meegedeeld. De Wet Peeters wilde dit nog versoepelen tot 1 dag. Bijna de helft van de Limburgers gaf expliciet aan dat zelfs 5 dagen te weinig is. “Gelukkig konden de vakbonden het voorstel van Peeters tegenhouden,” zegt Jean. Ook de annualisering van de arbeidsduur kon op weinig bijval rekenen. De Limburgers zien het duidelijk niet zitten om in de ene periode wat meer te werken om in een andere periode wat minder te werken op momenten dat het voor de werkgever noodzakelijk is. Vooral de mensen die aan de slag zijn, staan er weigerachtig tegenover.

Opleiding

Een in het oog springend resultaat leverde de vraag rond ‘Recht op opleiding’ op. “Opvallend is dat 73% van de bevraagden de link legt tussen ‘werkbaar’ werk en opleiding. Duidelijk leeft de overtuiging van jong tot oud dat bijblijven op de werkvloer -ongeacht de job- een must is. “Wij betreuren dan ook dat het recht op opleiding geen individueel recht is, maar een collectief recht,” aldus Jean.

Sfeer op het werk

Tot slot mochten de bevraagde Limburgers in een open vraag aangeven wat voor hen het werk ‘werkbaar’ zou maken. Naast flexibiliteit op maat van de werknemer en een betere combinatie arbeid-gezin, is er een uitgesproken vraag naar aangepast werk. “Heel wat bevraagde Limburgers gaven spontaan aan dat er rekening gehouden moet worden met hun leeftijd en hun fysieke mogelijkheden. Onze bekommernis over hoe je langer werken moet volhouden, is duidelijk een gedeelde zorg,” zegt Jean. Daarenboven hechten heel wat Limburgers (11%) spontaan veel belang aan een goede sfeer op de werkvloer.

Duurzame ontwikkeling

Naar aanleiding van deze uitgebreide bevraging roept ACV-Limburg de werkgevers dan ook op om rekening te houden met de nood aan meer flexibiliteit op maat van de werknemers. “Met het oog op de vergrijzing, de langere loopbanen, fenomenen als burn-outs, … durven we zelfs te stellen dat bedrijven en organisaties, die zich duurzaam willen ontwikkelen, ook duurzaam met hun werknemers moeten omspringen. In dat kader is het óók in het belang van de werkgevers dat hun werknemers zich goed (blijven) voelen in hun job zodat langer werken ook écht werkbaar wordt,” besluit Jean.